My name is Admin Янкоўскі
and I started this site. This site was created using MyHeritage.com. This is a great system that allows anyone like you and me to create a private site for their family, build their family tree and share family photos. If you have any comments or feedback about this site, please click here to contact me. Our family tree is posted online on this site! There are 78 names in our family site. The earliest event is the birth of Мірон Янкоўскі
(1900). The most recent event is the death of Антон Янкоўскі
(Nov 28 2011). The site was last updated on Jan 15 2012, and it currently has 7 registered member(s). If you wish to become a member too, please click here. Enjoy!
Ірына Тадэвушаўна ў дзявоцтве Куліс нарадзілася 12 ліпеня 1962 года ў вёсцы Бастуны Воранаўскага раёна. Маці Аўгусціна працавала швяёй, а тата Тадэвуш у калгасе. Жылі ў адным доме разам з дзядулям Антонам (у свой час старшыня калгаса, а пазней загадчык фермы) і бабуляй Ганнай. У сям’і былі тры браты Іван, Пётр і Раман, а таксама сятра Тэрэза, якая зараз працуе настаўніцай малодшых класаў у Нацкай школе.
Таццяна Мікелевіч склала свой радавод. Але на гэтым не спынілася. Зараз з задавальненнем капаецца ў гісторыі сваёй сям’і, вывучае больш падрабязней. Мы разам нават правялі невялікую размову з яе дзядулям Мікелевіч Антонам. Ён таксама паведаміў нам шмат цікавага пра касцёл і нацкі аэрадром (пра гэта ў асобным артыкуле). Але пакуль мы змяшчаем на сайце даследаванне Таццяны без новых даследаванняў. Поўны атрыкул чытайце на сайце вёскі Нача
Нарадзіўся Юра 30 красавіка 1962 года ў вёсцы Забалаць Воранаўскага раёна. Бацькі: тата Антон працаваў шафёрам на лятучцы, а маці Ганна настаўніцай пачатковых класаў у школе. З часам у сям’і нарадзілася яшчэ два браты Віктар і Леанід. Юра вучыўся ў Забалацкай сярэдняй школе. Вельмі цікавіўся чытаннем кніг. Перачытаў амаль усе кнігі ў бібліятэцы, прычым заўсёды браў кнігі розных стыляў: гістарычныя апавяданні, фантастыка, дэтэктыў, класіка. Пісаў вершы і прозу, валодае акцёрскімі здольнасцямі.
Нарадзіўся Антон у 1929 годзе ў вёсцы Шлавенцы. Бацькі Мірон і Ганна (у дзявоцтве Гук). Сям’я ў іх была даволі заможная, а самае галоўнае, у іх сям’і была добра развітая пашана продкаў. І дзякуючы гэтаму, я магу ведаць сем кален у верх свайго радавода. Даўно на тэрыторыю сучаснай Беларусі з Польшчы прыехала тры браты, адзін з іх атрымаў зямлю ў Шлавенцах, другі – у Забалаці, а трэці – у Якубаўцах. У хуткім часе сем’і двух братоў выехалі з гэтай мясцовасці, а прапрапрадзед майго дзядулі з Шлавенцаў застаўся.
Двадцатилетний Антон Янковский вполне мог бы разделить судьбу ровесников — московских парней-друзей, участников грандиозной Висло-Одерской операции, в результате которой ценой жизней более 600 тысяч советских солдат и офицеров была очищена от немецко-фашистских оккупантов Польша, и армия-освободительница продолжила великую миссию возмездия уже на территории Германии. Однако Антону выпала другая жизненная карта — он уцелел… Вообще-то госпожа Удача капризна и непредсказуема и покровительствует не каждому. Можно предположить, что приглянулся ей Антон Янковский смолоду и вот уже 84 года идет с ней рука об руку. А так ли, судите сами… Поўны артыкул можна пачытаць на сайце "Воранаўскай газеты"